یک عمر می دوی

درست موقعی که فکر می کنی رسیدی،

باز بر میگردی سر خونه ی اول!

و باز هم از خودت می پرسی، 

پیشت می مونه ؟؟؟

محبوبه ی من !

بگذار دوست داشتن را از تو بیاموزم!

همانگونه که هر روز،

نفس کشیدن را یادم می دهی!

کنار آخرین ارکیده باغچه می ایستم،

و داد میزنم:

ای سراسر همه خوبی،

 دوستت میدارم !

به کلاغ های سیاه بی خاصیت بگو،
كور خوانده اند !
بيهوده دور دلت مي گردند !
بگو،
من،
تا آخرين غروب خورشيد،
مترسك دلت خواهم بود !

وقتی دلگیری
انگار گنجشک های روی درخت هم
با جیک جیک خود
فحش و ناسزا تحویلت می دهند !

این روزها،
حتی وقتی به قاب عکس خالی روی دیوار
نگاه می کنم،
تو را می بینم!

اشكهايم را روي نامه اي عاشقانه با قطره چكان جعل مي كردم!

 خاطرم آمد! شايد دلتنگ خنده هايم باشي.

ببخش اگر اين روزها... عشق با گريستن اثبات مي شود!

شب هنگام،

 درست زمانی که ماه روی آب بود،

و دقیقا لحظه ای که ستاره چشمک میزد،

خیالم دوباره خاطره هایت را بهانه می کرد،

هیس ! ساکت !

          دلم! انگار دوباره بغض کرده ...               

من از آن روز که در بند تو ام ، آزادم ...